Η συζήτηση για το «Trump Derangement Syndrome» διχάζει τις ΗΠΑ – Πολιτικό φαινόμενο ή μαζική υστερία;
Νέα πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση έχει προκαλέσει στις Ηνωμένες Πολιτείες η δημόσια τοποθέτηση του Υπουργού Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών, Robert F. Kennedy Jr., σχετικά με το λεγόμενο «Trump Derangement Syndrome» (TDS), έναν όρο που χρησιμοποιείται από υποστηρικτές του Donald Trump για να περιγράψει την έντονη και, κατά την άποψή τους, παράλογη εχθρότητα απέναντι στον πρώην και νυν Πρόεδρο των ΗΠΑ.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο podcast του Adam Carolla, ο Kennedy δήλωσε – σε εμφανώς σατιρικό τόνο – ότι έχει εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο να δοθεί επίσημος κωδικός ICD (International Classification of Diseases) στο συγκεκριμένο φαινόμενο.
Η αναφορά έγινε ως απάντηση σε αστείο του παρουσιαστή για ένα υποθετικό «εμβόλιο κατά του TDS».
Παρότι το σχόλιο ειπώθηκε με χιουμοριστική διάθεση, ο Kennedy ξεκαθάρισε ότι θεωρεί το φαινόμενο υπαρκτό και βαθιά διαβρωτικό για την αμερικανική κοινωνία, σημειώνοντας ότι το έχει διαπιστώσει ακόμη και μέσα στην ίδια του την οικογένεια.
Ψυχοθεραπευτές μιλούν για «παθολογία της εποχής»
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο ψυχοθεραπευτής Jonathan Alpert, ο οποίος υποστηρίζει ότι το φαινόμενο είναι πραγματικό και εμφανίζεται σε μεγάλο ποσοστό των φιλελεύθερων ασθενών του στο Μανχάταν.
«Πρόκειται για μια βαθιά παθολογία και θα έφτανα στο σημείο να την αποκαλέσω τη χαρακτηριστική παθολογία της εποχής μας», είχε δηλώσει ο Alpert στο Fox News Digital.
Ο ίδιος περιέγραψε ασθενείς που εμφανίζουν εμμονική ενασχόληση με τον Donald Trump, υποστηρίζοντας ότι πολλοί δηλώνουν πως δεν μπορούν να κοιμηθούν, αισθάνονται τραυματισμένοι ψυχολογικά ή ζουν σε διαρκή ανησυχία εξαιτίας της πολιτικής του παρουσίας.
Από «ψυχική διαταραχή» σε φαινόμενο μαζικής υστερίας
Το άρθρο υποστηρίζει ωστόσο ότι το λεγόμενο TDS δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απλώς ως ατομική ψυχική διαταραχή, αλλά περισσότερο ως μορφή «μαζικής υστερίας», η οποία τροφοδοτείται διαρκώς από τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα.
Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο άτομο, αλλά ενισχύεται από ένα ολόκληρο επικοινωνιακό και πολιτισμικό περιβάλλον που αναπαράγει συνεχώς την εικόνα του Trump ως υπαρξιακής απειλής.
Ο αρθρογράφος συγκρίνει το φαινόμενο με ιστορικά παραδείγματα μαζικής υστερίας, όπως η «επιδημία χορού» του 16ου αιώνα ή οι Δίκες των Μαγισσών στο Salem, υποστηρίζοντας ότι στη σύγχρονη εποχή οι αλγόριθμοι των social media επιτρέπουν τη μαζική και ταχύτατη διάδοση φόβου και πολιτικής πόλωσης.
Ο ρόλος των media και της πολιτικής πόλωσης
Το κείμενο κατηγορεί ανοιχτά μεγάλα τμήματα των αμερικανικών media ότι καλλιεργούν συστηματικά φόβο γύρω από τον Donald Trump, όχι μόνο μέσα από τις ειδήσεις αλλά και μέσω ψυχαγωγικών εκπομπών, τηλεοπτικών πάνελ και περιεχομένου στα κοινωνικά δίκτυα.
Κατά τον αρθρογράφο, ο Trump έχει μετατραπεί σε μια σύγχρονη πολιτική «μορφή φόβου», με αποτέλεσμα πολλοί Αμερικανοί να διακόπτουν ακόμη και οικογενειακές ή φιλικές σχέσεις με άτομα που υποστηρίζουν το κίνημα MAGA.
Το φαινόμενο αυτό, σημειώνεται, ενισχύεται περαιτέρω από άρθρα γνώμης, συμβουλευτικές στήλες και βίντεο στο TikTok που προτρέπουν πολίτες να απομακρυνθούν από συγγενείς και φίλους με φιλοτραμπικές πολιτικές θέσεις, παρουσιάζοντας αυτή τη στάση ως «ηθική υποχρέωση».
«Η θεραπεία δεν είναι τα φάρμακα αλλά η αλλαγή του δημόσιου λόγου»
Το άρθρο καταλήγει ότι η αντιμετώπιση του TDS δεν μπορεί να προέλθει ούτε από «ενέσεις» ούτε από ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες, αλλά απαιτεί αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο τα media και το πολιτικό σύστημα παρουσιάζουν τον Donald Trump και τις πολιτικές του.
Ο συντάκτης εκτιμά ότι όσο τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης και το Δημοκρατικό Κόμμα συνεχίζουν να παρουσιάζουν κάθε ενέργεια του Trump ως «τέλος της δημοκρατίας», το φαινόμενο θα εντείνεται και θα συνεχίσει να διαλύει προσωπικές και κοινωνικές σχέσεις.
Παράλληλα, εκφράζεται η άποψη ότι, όπως κάθε ιστορικό κύμα μαζικής υστερίας, έτσι και το λεγόμενο «Trump Derangement Syndrome» θα υποχωρήσει με την πάροδο του χρόνου — αν και αυτό, όπως σημειώνεται, θα συμβεί ταχύτερα μόνο εφόσον τα media και οι πολιτικές δυνάμεις της αμερικανικής αριστεράς αναγνωρίσουν πρώτα τη δική τους συμβολή στην όξυνση του φαινομένου.
www.bankingnews.gr
Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο podcast του Adam Carolla, ο Kennedy δήλωσε – σε εμφανώς σατιρικό τόνο – ότι έχει εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο να δοθεί επίσημος κωδικός ICD (International Classification of Diseases) στο συγκεκριμένο φαινόμενο.
Η αναφορά έγινε ως απάντηση σε αστείο του παρουσιαστή για ένα υποθετικό «εμβόλιο κατά του TDS».
Παρότι το σχόλιο ειπώθηκε με χιουμοριστική διάθεση, ο Kennedy ξεκαθάρισε ότι θεωρεί το φαινόμενο υπαρκτό και βαθιά διαβρωτικό για την αμερικανική κοινωνία, σημειώνοντας ότι το έχει διαπιστώσει ακόμη και μέσα στην ίδια του την οικογένεια.
Ψυχοθεραπευτές μιλούν για «παθολογία της εποχής»
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο ψυχοθεραπευτής Jonathan Alpert, ο οποίος υποστηρίζει ότι το φαινόμενο είναι πραγματικό και εμφανίζεται σε μεγάλο ποσοστό των φιλελεύθερων ασθενών του στο Μανχάταν.
«Πρόκειται για μια βαθιά παθολογία και θα έφτανα στο σημείο να την αποκαλέσω τη χαρακτηριστική παθολογία της εποχής μας», είχε δηλώσει ο Alpert στο Fox News Digital.
Ο ίδιος περιέγραψε ασθενείς που εμφανίζουν εμμονική ενασχόληση με τον Donald Trump, υποστηρίζοντας ότι πολλοί δηλώνουν πως δεν μπορούν να κοιμηθούν, αισθάνονται τραυματισμένοι ψυχολογικά ή ζουν σε διαρκή ανησυχία εξαιτίας της πολιτικής του παρουσίας.
Από «ψυχική διαταραχή» σε φαινόμενο μαζικής υστερίας
Το άρθρο υποστηρίζει ωστόσο ότι το λεγόμενο TDS δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απλώς ως ατομική ψυχική διαταραχή, αλλά περισσότερο ως μορφή «μαζικής υστερίας», η οποία τροφοδοτείται διαρκώς από τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα.
Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο άτομο, αλλά ενισχύεται από ένα ολόκληρο επικοινωνιακό και πολιτισμικό περιβάλλον που αναπαράγει συνεχώς την εικόνα του Trump ως υπαρξιακής απειλής.
Ο αρθρογράφος συγκρίνει το φαινόμενο με ιστορικά παραδείγματα μαζικής υστερίας, όπως η «επιδημία χορού» του 16ου αιώνα ή οι Δίκες των Μαγισσών στο Salem, υποστηρίζοντας ότι στη σύγχρονη εποχή οι αλγόριθμοι των social media επιτρέπουν τη μαζική και ταχύτατη διάδοση φόβου και πολιτικής πόλωσης.
Ο ρόλος των media και της πολιτικής πόλωσης
Το κείμενο κατηγορεί ανοιχτά μεγάλα τμήματα των αμερικανικών media ότι καλλιεργούν συστηματικά φόβο γύρω από τον Donald Trump, όχι μόνο μέσα από τις ειδήσεις αλλά και μέσω ψυχαγωγικών εκπομπών, τηλεοπτικών πάνελ και περιεχομένου στα κοινωνικά δίκτυα.
Κατά τον αρθρογράφο, ο Trump έχει μετατραπεί σε μια σύγχρονη πολιτική «μορφή φόβου», με αποτέλεσμα πολλοί Αμερικανοί να διακόπτουν ακόμη και οικογενειακές ή φιλικές σχέσεις με άτομα που υποστηρίζουν το κίνημα MAGA.
Το φαινόμενο αυτό, σημειώνεται, ενισχύεται περαιτέρω από άρθρα γνώμης, συμβουλευτικές στήλες και βίντεο στο TikTok που προτρέπουν πολίτες να απομακρυνθούν από συγγενείς και φίλους με φιλοτραμπικές πολιτικές θέσεις, παρουσιάζοντας αυτή τη στάση ως «ηθική υποχρέωση».
«Η θεραπεία δεν είναι τα φάρμακα αλλά η αλλαγή του δημόσιου λόγου»
Το άρθρο καταλήγει ότι η αντιμετώπιση του TDS δεν μπορεί να προέλθει ούτε από «ενέσεις» ούτε από ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες, αλλά απαιτεί αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο τα media και το πολιτικό σύστημα παρουσιάζουν τον Donald Trump και τις πολιτικές του.
Ο συντάκτης εκτιμά ότι όσο τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης και το Δημοκρατικό Κόμμα συνεχίζουν να παρουσιάζουν κάθε ενέργεια του Trump ως «τέλος της δημοκρατίας», το φαινόμενο θα εντείνεται και θα συνεχίσει να διαλύει προσωπικές και κοινωνικές σχέσεις.
Παράλληλα, εκφράζεται η άποψη ότι, όπως κάθε ιστορικό κύμα μαζικής υστερίας, έτσι και το λεγόμενο «Trump Derangement Syndrome» θα υποχωρήσει με την πάροδο του χρόνου — αν και αυτό, όπως σημειώνεται, θα συμβεί ταχύτερα μόνο εφόσον τα media και οι πολιτικές δυνάμεις της αμερικανικής αριστεράς αναγνωρίσουν πρώτα τη δική τους συμβολή στην όξυνση του φαινομένου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών